Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll to top

Top

No Comments

Θανάσης Βασιλάς: «Η μουσική είναι μια, το θέμα είναι να είναι αληθινή»

Θανάσης Βασιλάς: «Η μουσική είναι μια,  το θέμα είναι να είναι αληθινή»

Υπεύθυνος της λαϊκής ορχήστρας του Μίκη Θεοδωράκη επί μία δεκαετία και σταθερός συνεργάτης του Γιώργου Μαζωνάκη, αποδεικνύει με τη δουλειά του ότι η μουσική είναι μία, αρκεί να είναι ειλικρινής. Συναντηθήκαμε με αφορμή τον νέο του δίσκο, «AntiTheseis», που περιλαμβάνει ορχηστρικές διασκευές τραγουδιών του μεγάλου μας Μίκη, ο οποίος μάλιστα τραγουδά και το «Μοιρολόι της Βροχής» για να συνοδεύσει το μπουζούκι του Θανάση.

Ο Θανάσης Βασιλάς είναι ένας από τους καλύτερους εν ενεργεία μπουζουξήδες της Ελλάδας. Κι όταν τον γνωρίσεις, αναγνωρίζεις αμέσως ότι κουβαλά όλη την κληρονομιά των προηγούμενων «μεγάλων»˙ λαϊκός, ντόμπρος κι ευθυτενής. Μιλά απλά και σε κοιτά στα μάτια. Δεν κρύβεται πίσω από όμορφα λόγια, αλλά παίζει όμορφη αληθινή μουσική. Οι Αντιθέσεις φτάσανε στην 1η θέση του i-tunes του world music και έμειναν στη θέση αυτή για παραπάνω από 3 εβδομάδες.

Πώς ξεκινήσατε το μπουζούκι;
Είχα μεράκι και το ζήτησα μόνος μου. Μεγάλωσα στα Γιάννενα, όπου δεν υπήρχε δάσκαλος κι έτσι, μου είπε ο πατέρας μου να πάω κιθάρα για να μάθω τις νότες και μουσική γενικά. Ξεκίνησα λοιπόν 7 χρονών, αλλά εγώ επέμενα να θέλω μπουζούκι! Χάρη στην επιμονή μου μου πήραν ένα μπουζούκι όταν ήμουν 9-10 χρονών και από τότε κόλλησα με αυτό!

Γιατί θέλατε μπουζούκι; Είχατε κάποια μουσικά ερεθίσματα;
Ο πατέρας μου έπαιζε ερασιτεχνικά κιθάρα και γενικά στο σπίτι έπαιζε καλή μουσική. Υπήρχαν δίσκοι του Νταλάρα, του Θεοδωράκη, της Αλεξίου, του Μπιθικώτση. Λίγο προς το έντεχνο-λαϊκό δηλαδή, σαν μια κλασική αστική οικογένεια. Ωστόσο, δεν υπήρχε κάτι άλλο στο σπίτι σχετικό με μπουζούκι. Είναι ανεξήγητο!

Πώς ξεκίνησε η επαγγελματική σας πορεία;
Η πρώτη μου δουλειά ήταν στα 15 χρόνια με την Πόπη Αστεριάδη, του νέου κύματος, σε μια μπουάτ. Ξεκίνησα εκεί χάρη στον δάσκαλό μου, τον Θέμη Παπαβασιλείου, ο οποίος είχε πολύ καλούς μαθητές (Καραντίνης, Κατσίκη, Στεργίου κ.ά.). Κάποια στιγμή με σύστησε για μια δουλειά σε μπουάτ. Πήγα, έκλεισα το μεροκάματο και ξεκίνησα. Η μητέρα μου είχε πάθει σοκ! Ήταν μία ήσυχη και πολύ όμορφη δουλειά! Θυμάμαι ότι ήμασταν 4-5 όργανα σε ένα πολύ γλυκό και ζεστό μαγαζί… Η Πόπη, όταν παρουσίαζε την ορχήστρα, με παρουσίαζε σαν γιο της! Έτσι, ξεκίνησα και η μία δουλειά έφερε την άλλη. Τελείως φυσικά… Χαίρομαι που ξεκίνησα σε έναν τέτοιο χώρο, γιατί μου έδωσε πολλά πράγματα. Μου έμαθε να είμαι πιο σωστός, πιο μετρημένος…

Πώς καταλάβατε ότι δε σας γεμίζει να είστε μόνο μέλος ενός μουσικού συνόλου και  επιδιώξατε την πορεία σολίστα;
Δεν ήμουν ποτέ μέρος ενός συνόλου. Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα στην Ελλάδα. Το μόνο που θα μπορούσες να πεις ομάδα είναι η ορχήστρα του Θεοδωράκη, όπου είμαι και υπεύθυνος. Πάντως, η πορεία του μουσικού στην Ελλάδα είναι μοναχική. Κάθε μέρα διαπραγματεύεσαι, περνάς εξετάσεις και όσο μπορείς στέκεσαι.

Ο Θανάσης Βασιλάς μας εξέπληξε με την ευθύτητα του χαρακτήρα του, την οποία αντιλαμβάνεσαι αμέσως όταν σε κοιτάξει στα μάτια.

Ο Βασιλάς όταν ακουμπάει τις χορδές του μπουζουκιού, οι τοίχοι γύρω ανθίζουν πολύχρωμα λουλούδια.

Η σύνθεση ήρθε αργότερα;
Συνθετικά έχω κάνει λίγα πράγματα, γιατί εγώ είμαι υπέρ του λαϊκού τραγουδιού και η εποχή δεν το ευνοεί. Ασχολούμαι περίπου 15 χρόνια, αλλά χαλαρά. Έχω κάνει τραγούδια με τον Μαργαρίτη, τον Μπάση, την Πίτσα Παπαδοπούλου, τον Θέμη Αδαμαντίδη, την Πέγκυ Ζήνα.

Πώς βλέπετε τη λαϊκή μουσική σήμερα στην Ελλάδα;
Βλέπω ότι υπάρχει μία γραμμή, να μην υπάρχουν διακριτά ελληνικά στοιχεία στη μουσική που παράγεται σήμερα στην Ελλάδα. Δηλαδή στα καινούρια τραγούδια ακούμε όλο και λιγότερο το μπουζούκι, αλλά και οι καλλιτέχνες που έχουν στο ρεπερτόριό τους λαϊκά τραγούδια βγαίνουν χωρίς να έχουν στις ορχήστρες τους μπουζούκι.
Εμένα μου αρέσει η ουσία των πραγμάτων και όχι το περιτύλιγμα. Δυστυχώς βλέπω ότι κυριαρχεί το δήθεν στην εποχή μας.

Με τον κύριο Θεοδωράκη πώς συνεργαστήκατε;
Δούλευα αρκετά χρόνια με τη Μαίρη Λίντα, μέσω εκείνης γνώρισα την κόρη του κυρίου Θεοδωράκη, που είχε την ορχήστρα. Πήγα με τη Λίντα σε 2-3 μεγάλες συναυλίες κι έτσι συνεργάστηκα αρχικά με την ορχήστρα. Εκεί γνώρισα τον Μίκη. Έπειτα, κάθε 2-3 χρόνια με έπαιρνε η κόρη του τηλέφωνο για να συνεργαστούμε, αλλά όλο μέναμε στη συζήτηση. (Γέλια) Κάποια στιγμή έφτασε η ώρα και προχωρήσαμε. Έτσι, ξεκίνησε μια σχέση πιο ιδιαίτερη με τον Μίκη και προχωρήσαμε και στον δίσκο.

Πλέον, πηγαίνω σπίτι του, κάθομαι 2-3 ώρες μαζί του και φεύγω άλλος άνθρωπος! Σκέφτομαι τελικά ότι έτσι είναι όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες: απλοί και χαλαροί. Όταν μου πρότεινε να κάνουμε κάτι που θα στοχεύει στο εξωτερικό, σκέφτηκα να κάνουμε έναν δίσκο με ορχηστρικά τραγούδια του Μίκη. Έκανα μια μικρή έρευνα και γέμισα 3 cd με εκτελέσεις της «Όμορφης Πόλης» μόνο! Το έχει πει η Edith Piaf, όλοι οι Έλληνες τραγουδιστές, συγκροτήματα, το έχει παίξει ο Σαλέας, ο Χατζόπουλος και άπειροι άλλοι, Άγγλοι, Γάλλοι… Έπρεπε να είναι κάτι διαφοροποιημένο.

Ο Θ. Βασιλάς στο σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του δίσκου «AntiTheseis».

Πώς είναι να συνεργάζεστε με έναν τόσο σπουδαίο καλλιτέχνη που έχει σημαδέψει τη ελληνική μουσική του 20ού αιώνα με τις δημιουργίες του;
Ο Μίκης είναι ογκόλιθος! Ίσως ο μεγαλύτερος όλων. Ο Μίκης μιλάει στην ψυχή μου. Όπως ο Ζαμπέτας και ο Χιώτης. Είναι από τους λίγους γνήσιους που ζουν ακόμη και ίσως ο μοναδικός τόσο μεγάλος. Αν και τα media δεν τον σεβάστηκαν όταν έφτιαξε τη Σπίθα. Σκεφτείτε μόνο ότι τα έχει δει όλα, τα έχει ζήσει όλα. Είχε καμία ανάγκη να κάθεται να τρώγεται για το τι συμβαίνει, να πηγαίνει στη Βουλή και να τρώει τα δακρυγόνα; Δε θα μπορούσε να είναι σε μια ξαπλώστρα στον Άγιο Μαυρίκιο; Δεν μπορεί όμως! Είναι τόσων ετών και είναι ακόμα σε επαγρύπνηση! Τον αγγίζουν τρομερά όσα γίνονται σήμερα. Και έπειτα ερχόμαστε στους σημερινούς, που δεν έχει βγει ένας να πάρει θέση για όλα αυτά που συμβαίνουν! Κι αυτός δεν μπορεί να ησυχάσει! Απορεί γιατί δεν αντιδρά ο λαός!

Τις διασκευές και τις ενορχηστρώσεις τις κάνατε εσείς;
Ναι, εγώ τις έχω κάνει. Αλλά μετά από πολύ ψάξιμο. Για να καταλάβετε πόσο ανοιχτόμυαλος είναι ο Μίκης: Πήρα το τραγούδι, το «Η ροδιά η τετράκλωνη», που είναι ένα αργό χασάπικο με μια τρομερή εισαγωγή που παίζει ο Χιώτης. Το σκεφτόμουν επί 2 μήνες και από αργό χασάπικο το έκανα τελικά σάμπα! Εντελώς άλλο πράγμα! Το πήγα στον Μίκη φοβισμένος για να το ακούσει, και όταν τελείωσε μου λέει: «Εκπληκτικό, μου αρέσει πάρα πολύ»! Έτσι έγινε το cd. Με πειραματισμό, με τον Μίκη να ακούει και να διορθώνει κάποια πράγματα που δεν του άρεσαν ή σκεφτόταν ο ίδιος και λίγο λίγο προέκυψε το cd. Μάλιστα, θα βγει και σε 500 συλλεκτικά βινύλια. Είμαι πολύ υπερήφανος για αυτή τη δουλειά.

Ο Θανάσης ήρθε στο στούντιο ακρόασης του Tech Matrix και μας μάγεψε με τις μελωδίες του.

Ο Θανάσης ήρθε στο στούντιο ακρόασης του Tech Matrix και μας μάγεψε με τις μελωδίες του.

Ο τίτλος «Αντιθέσεις» πώς προέκυψε;

Επειδή ενορχηστρωτικά είναι αρκετά περίεργο, το περιβάλλον είναι κλασικής μουσικής (τσέλο, κλασικά κρουστά, όμποε, αγγλικό κόρνο) και όλο αυτό έρχεται και δένει με το μπουζούκι. Επίσης, τα κομμάτια έρχονται σε αντίθεση σε σχέση με τα πρώτα ακούσματα των τραγουδιών του Μίκη. Επίσης, είμαι και προσωπικά γεμάτος αντιθέσεις – η ζωή μου όλη είναι μια αντίθεση! Ας πούμε μπορεί να παίζω στο Ηρώδειο ή στο Μέγαρο και αμέσως μετά να παίζω στα μπουζούκια. Αλλά εγώ έτσι τη βλέπω τη μουσική. Η μουσική είναι μία, το θέμα είναι να είναι αληθινή. Κι ο λαϊκός τραγουδιστής καλός είναι, αν είναι αληθινός, και ο σπουδαίος καλλιτέχνης πάλι σεβαστός είναι, αν είναι αληθινός. Το δήθεν και το ψέμα δεν μπορώ.

Το να βγάλετε ορχηστρικό δίσκο στην Ελλάδα πάντως είναι αρκετά παράτολμο, ενώ στο iTunes είδαμε ότι πήγε και πάει πολύ καλά. Κοιτάτε προς τα έξω; 

Προς τα έξω κοιτάζω συνέχεια. Φυσικά είναι παράτολμο και όντως στο iTunes έφτασε πρώτο και για 2 μήνες έμεινε πρώτο στην κατηγορία world music. Έχω ένα παρελθόν βέβαια: Πιο παλιά είχαμε κάνει ένα γκρουπ με 4 μπουζούκια, το Ραστ, που ήταν πάλι μια απόπειρα ορχηστρικής μουσικής με διασκευές και είχαμε κάνει μαζί 2 cd που είχαν πάει πολύ καλά, είχαμε παίξει με τη Γαλάνη στη Γαλλία, στην Τουρκία, στη Μαγιόρκα κ.λπ. Εκεί διαπίστωσα την αξία του μπουζουκιού έξω – και όχι στους Έλληνες, στους ξένους. Έξω ξέρουν να ακούνε μουσική. Θυμάμαι πως τότε ξεκινήσαμε με τη «Γειτονιά των Αγγέλων» του Μίκη και το χειροκρότημα μετά ήταν ασύλληπτο… Χειροκροτούσαν επί ένα τέταρτο, δε σταμάταγαν.

Πώς βλέπετε σήμερα τη λαϊκή μουσική;
Είμαστε σε μια χώρα που ο Θεοδωράκης μελοποιούσε στίχους του Ρίτσου, ερχόταν ο Μπιθικώτσης, η ορχήστρα με μπουζούκι τον Κώστα Παπαδόπουλο και τον Λάκη Καρνέζη, μεγάλους μαέστρους κι έβγαινε ένα αποτέλεσμα σπουδαίο, που θα μείνει στην ιστορία. Και τώρα παίρνει ο καθένας μια κιθαρίτσα, αφήνει το μαλλί, βάζει κι ένα all star, καπνίζει και λίγο και γίνεται φίρμα. Εμένα δε μου λέει κάτι αυτό. Έχουν γραφτεί αριστουργήματα, που τα ακούνε στο εξωτερικό και παθαίνουν πλάκα. Για παράδειγμα, το «Άξιον Εστί» το ξέρουν απέξω οι ξένοι και ο Έλληνας δεν ξέρει καν τι είναι το «Άξιον Εστί». Δεν υπάρχει πια μουσική παιδεία, δυστυχώς.

"Νομίζω ότι θα πέσουμε πολύ χαμηλά και θα ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή με καλή μουσική, αληθινή, που θα έχει πια να πει κάτι σε όλο τον κόσμο.''

“Νομίζω ότι θα πέσουμε πολύ χαμηλά και θα ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή με καλή μουσική, αληθινή, που θα έχει πια να πει κάτι σε όλο τον κόσμο.”

Έχει επηρεαστεί η σύγχρονη μουσική παραγωγή από την οικονομική κρίση; Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να βοηθήσει η μουσική ως τέχνη την ψυχολογία μας σε αυτούς τους καιρούς που περνάμε;
Η μουσική είναι πολύ σημαντική και πιστεύω ότι λόγω της κρίσης θα γίνει κι ένα καλό ξεκαθάρισμα αναγκαστικά. Θα γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στη μουσική που γράφεται και πιο σεμνοί. Ζούσαμε με τα ψέματα τόσα χρόνια και τώρα τα ψέματα θα τελειώσουν. Νομίζω ότι θα πέσουμε πολύ χαμηλά και θα ξεκινήσουμε πάλι από την αρχή με καλή μουσική, αληθινή, που θα έχει πια κάτι να πει και σε όλο τον κόσμο, που δε θα είναι ίδιος με αυτόν που ήταν πριν από δέκα χρόνια. Περνάει δύσκολα ο κόσμος πια. Δεν υπάρχει το προηγούμενο χαϊλίκι. Θα φτάσουμε ακόμα πιο χαμηλά και τότε δε θα μπορούμε να αποφύγουμε την αλήθεια. Τότε θα βγει η αληθινά καλή μουσική, που θα βοηθήσει. Πρέπει να είναι μια μουσική που θα δίνει κάτι στην καρδιά, γιατί αυτός είναι και ο πραγματικός σκοπός της.

Η μουσική έχει μεγάλη δύναμη. Αν δεν μπορείς να την τραγουδήσεις, δεν είναι μουσική, είναι ρυθμός. Και αυτό δεν μπορεί να μιλήσει στην ψυχή σου, αν δεν μπορεί να περάσει από μέσα σου και να το πεις κι εσύ. H μουσική μπορεί να κάνει θαύματα! Κι έχει κάνει πολλές φορές… Έχει ξεσηκώσει κόσμο, έχει κάνει επαναστάσεις! Αλλά μιλάμε για μουσική, για λόγο, για τραγούδι, για σημαντικά πράγματα. Όμως δυστυχώς, αυτό που κυκλοφορεί αυτήν τη στιγμή δε νομίζω ότι μπορεί να προσφέρει κάτι στον ακροατή, πέρα από μια αποχαύνωση.

Ποια συναυλία σας έχετε ξεχωρίσει;
Έχω παίξει παντού και στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Παίζουν πολλά πράγματα ρόλο βέβαια. Η πιο πρόσφατη ήταν αυτή που κάναμε στο Ηρώδειο φέτος με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και ήταν μία καταπληκτική συναυλία. Ο Παπακωνσταντίνου ήταν πραγματικά μια αποκάλυψη στα τραγούδια του Μίκη, είχε πολύ ωραίο κόσμο, είχε έρθει και ο Μίκης. Ήταν μια βραδιά ενεργειακά μαγική! Τον Παπακωνσταντίνου δεν τον γνώριζα πριν και είναι ένας πραγματικά μεγάλος καλλιτέχνης. Χαλαρός, απροβλημάτιστος, ωραίος, χωρίς κόμπλεξ, ένας ωραίος ροκάς που το λέει η ψυχή του. Ήταν μια από τις πιο ωραίες συναυλίες που έχω κάνει!

Ο Θανάσης Βασιλάς στο στούντιο του Tech Matrix.

Ο Θανάσης Βασιλάς στο στούντιο του Tech Matrix.

Τι άποψη έχετε για την καινούρια μορφή της μουσικής αγοράς, δηλαδή για το music streaming; Πιστεύετε ότι μπορεί να σώσει τη μουσική βιομηχανία, όπως έκανε για μια περίοδο το iTunes;
Όχι, δε νομίζω. Όλη αυτή η ευκολία και αυτός ο τρόπος έχει σαν αποτέλεσμα να ευτελίζεται το προϊόν. Ο κόσμος, αλλά και αυτοί που φτιάχνουν το προϊόν, δε θα μπουν στο σκεπτικό να κάνουν κάτι καλό.. για να πάρει πάλι όλο αυτό το πράγμα μια αίγλη. Πρέπει να σοβαρευτούμε, να ξανακάνουμε τα πράγματα πιο δύσκολα, να είμαστε πιο απαιτητικοί. Αυτό το «σούπερ μάρκετ» δε νομίζω ότι οδηγεί πουθενά και ότι θα σώσει την κατάσταση.

DSC_3673

 

Και για τον ακροατή έχει άλλη μαγεία η αγορά ενός cd.
Φυσικά, αν αγαπάει τη μουσική. Αλλά για να πας να πάρεις το cd, πρέπει και ο καλλιτέχνης να σου προσφέρει κάτι ανάλογο, να είναι κάτι που αξίζει, ώστε να θελήσεις κι εσύ να το έχεις.

Στον δίσκο έχετε διασκευάσει τραγούδια του Μ.Θεοδωράκη, τι άποψη έχετε για τις διασκευές παλαιότερων διασκευών, μιας και το έχετε κάνει και εσείς στον δίσκο σας;
Είμαι υπέρ των διασκευών, αλλά θεωρώ ότι για να πειράξεις και να διασκευάσεις ένα πολύ μεγάλο έργο, πρέπει πρώτα να το κατέχεις πολύ καλά. Αυτό πιστεύω εγώ. Προσωπικά, ας πούμε, έφτασα να πειράξω κάποιες μελωδίες του Μίκη, ενορχηστρωτικά ή αρμονικά, αλλά έχω παίξει το μεγαλύτερο μέρος του ρεπερτορίου του χιλιάδες φορές. Τον ξέρω απέξω κι ανακατωτά. Ξέρω ποιος είναι ο Μίκης, αλλά και το όργανο που παίζω.
Για παράδειγμα, έμπλεξα το «Νύχτα Μαγικιά» με τη «Moonlight Sonata» του Beethoven. Μπορεί να μην έχουν καμία σχέση μελωδικά, αλλά μου καρφώθηκαν στο μυαλό σαν να είναι το ίδιο τραγούδι, γιατί είναι και τα δύο σαν θεϊκά, σαν να έρχονται από κάπου αλλού. Κι έτσι ξεκίνησα να παίζω τη «Moonlight Sonata» στο μπουζούκι και αποφάσισα να τα μπλέξω. Μου πήρε δύο μήνες για δύο λεπτά μουσικής! Όταν πήγα το demo σε έναν φίλο μουσικό, μου είπε ότι τρελάθηκα! Τον ρώτησα αν θα το πάμε στον Μίκη και μου είπε: «Ας το πάμε κι ο Θεός βοηθός!». Όταν το άκουσε ο Μίκης, είπε: «Αριστούργημα! Σαν να γεννιέμαι μέσα από την κοιλιά του Beethoven»! Και έπειτα μου διηγήθηκε ότι, όταν ήταν περίπου 13 χρονών, τον είχε πάει ο πατέρας του σινεμά και είχε ακούσει πρώτη φορά Beethoven. Όταν βγήκε, είπε στον πατέρα του: «Εγώ θα γίνω σαν αυτόν. Θα γράφω τέτοια μουσική». Είναι ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησε να φτιάχνει μουσική και ο αγαπημένος του συνθέτης!

Συνέντευξη: Β. Αναγνωστοπούλου/Σ.Κοζανίδου – Φωτογραφίες: Χρ. Γεωργακάς

 

Κατεβάστε το άλμπουμ «AntiTheseis» εδώ.

 

Submit a Comment