Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll to top

Top

No Comments

Βίκυ Καρατζόγλου: “Δεν πρέπει να είμαστε «πάνω» από το τραγούδι, μόνο οι αγωγοί συναισθημάτων προς το κοινό.”

Βίκυ Καρατζόγλου: “Δεν πρέπει να είμαστε «πάνω» από το τραγούδι, μόνο οι αγωγοί συναισθημάτων προς το κοινό.”

 

Η Βίκυ Καρατζόγλου είναι ένα παιδί. Μπορεί να μιλά ήσυχα κι απλά, μπορεί κάθε της βήμα να είναι πιο στέρεο και ουσιώδες από το προηγούμενο, μπορεί η φωνή της να σε ταξιδεύει από τα παλιά λαϊκά μέχρι τα φρέσκα ολόδικά της έντεχνα όνειρα, αλλά τα μάτια της δεν μπορούν να πουν ψέμματα. Τα μάτια της Βίκυς δεν κρύβουν το εσωτερικό της φως, αλλά εν αντιθέσει το μοιράζουν απλόχερα στους γύρω της. Μιλήσαμε για τη συμμετοχή της στην πολυαναμενόμενη παράσταση «Καμαρώστε τους», για τον πρώτο της δίσκο που είναι προ των πυλών και για πολλά-πολλά άλλα…

 

Τι είναι η τέχνη για σένα;
Τέχνη είναι το άνοιγμα της ψυχής μας στην προσπάθειά μας να εκφραστούμε, είναι το να μοιράζεσαι, να δίνεις και να παίρνεις… Να δημιουργείς, να νιώθεις, να αφήνεσαι… Έχω ανάγκη την τέχνη στη ζωή μου, γιατί με βοηθάει να συνεχίζω την προσπάθεια για να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Δεν ξέρω αν το καταφέρνω, αλλά το παλεύω…

 

Είναι δύσκολο;
Το να ασχολείσαι με την τέχνη; Καθόλου! Το αντίθετο – είναι μαγικό, είναι όνειρο! Είναι ανάγκη. Μου αρέσει να εκφράζομαι μέσα από το τραγούδι, είναι το μόνο που θέλω να κάνω. Το σημαντικότερο είναι, όταν τραγουδάς, να προσπαθείς να βγάλεις αυτό που θέλει να πει το τραγούδι, ο συνθέτης και ο στιχουργός. Δεν πρέπει να είμαστε «πάνω» από το ίδιο το τραγούδι, μόνο οι αγωγοί συναισθημάτων προς το κοινό.

 


karatzoglou

Δένεσαι περισσότερο με τον στίχο ή με τη μουσική;
Η μουσική θα με ταξιδέψει, θα με παρασύρει αρχικά στο πρώτο άκουσμα. Όμως ο στίχος είναι αυτός που θα με κάνει να δεθώ με το τραγούδι και θα το κάνει να αντέξει μέσα μου στον χρόνο.

 

Η ενορχήστρωση έχει να κάνει και με τον χώρο που ακούγεται κάθε τραγούδι;
Η ενορχήστρωση είναι από μόνη της ένα τεράστιο κεφάλαιο. Θεωρώ πως είναι το ίδιο σημαντική με τον στίχο και τη μουσική. Μπορεί να απογειώσει ένα τραγούδι ή μπορεί να το καταστρέψει! Η ενορχήστρωση έχει να κάνει με την αισθητική του καθενός, και όχι με τον χώρο που παίζεται.

 

Τι είναι επιτυχία για σένα;
Να μπορώ να τραγουδάω αυτά που αγαπάω και να βλέπω να έχουν ανταπόκριση στον κόσμο. Αυτό αναζητώ. Να μπορεί πάντα να υπάρχει ένωση, σύμπνοια, να ενώνεται η ψυχή μου με την ψυχή του ακροατή.

 

Δεν είναι πολύ δύσκολο αυτό;
Αρχίζω και νιώθω τα τελευταία χρόνια ότι δεν είναι πολύ δύσκολο. Ίσως αυτό να συμβαίνει επειδή νιώθω καλύτερα μέσα μου πια, πιο ώριμη, και μπορώ να αφεθώ στα συναισθήματά μου. Άργησε βέβαια πολύ να ξεκλειδώσει αυτό το «ντουλαπάκι». Δε μου ήταν εύκολο.

 

Από την εμπειρία ξεκλείδωσες;
Ναι, σίγουρα έπαιξε ρόλο η εμπειρία, το παιδί που ήρθε στη ζωή μου και με έκανε να δω τα πράγματα πολύ διαφορετικά, το ότι πήρα επιτέλους τα πράγματα στα χέρια μου… Το 1999 κατέβηκα από τη Δράμα στην Αθήνα με την πίστη ότι όλα θα γινόντουσαν μαγικά! Θα εμφανιζόταν κάποιος να με πάρει απ’ το χέρι και να με καθοδηγήσει. Όμως η αλήθεια είναι μακριά από αυτό… Θέλει υπομονή, επιμονή και στόχο για να προχωρήσεις…

 

karatzoglou

 

Μπορείς να μου δώσεις ένα timeline των μουσικών σου ερεθισμάτων;
Θυμάμαι τη μαμά μου να τραγουδάει και τον μπαμπά μου να τη σεκοντάρει. Η μουσική στο σπίτι μας έπαιζε συνέχεια τον πρώτο ρόλο, η πρώτη και η δεύτερη φωνή των μελωδιών ήταν στ’ αυτιά μου και στης αδερφής μου από πολύ μωρό. Ακούγαμε Χιώτη, Ζαμπέτα, Χατζιδάκη, Σπανό, Πλέσσα… Το πρώτο τραγούδι που θυμούνται οι γονείς μου να τραγουδάω είναι το «Το τρένο φεύγει στις 8». Σαν παιδί άκουγα ό,τι άκουγαν όλα τα παιδιά της ηλικίας μου: Ρακιτζή, Μπίγαλη, Αρβανίτη, Πασχάλη. Στην πορεία στην εφηβεία συμμετείχα πάντα με την παρέα σε ό,τι επέλεγε, όμως οι ωραιότερες στιγμές ήταν αυτές που πηγαίναμε στο δασάκι στη Δράμα με κιθάρες και τραγουδούσαμε Άσιμο, Παπακωνσταντίνου, Σιδηρόπουλο κ.ά. Ήταν δύο παράλληλες φάσεις: Ήμουν και στην παρέα που αγαπούσαμε πιο ιδιαίτερα τραγούδια, αλλά δεν απείχα και από την εποχή μου.

 

Επιστρέφουμε στα αρχικά μας βιώματα δηλαδή;
Νομίζω πως ναι. Άλλωστε λένε ότι η προσωπικότητα του καθενός διαμορφώνεται μέχρι την ηλικία των 7 και γι’ αυτό τώρα από τη θέση της μάνας προσπαθώ κι εγώ να δώσω ό,τι μπορώ στο παιδί μου, τώρα που είναι μικρό. Προσωπικά, είχα την τύχη να μεγαλώσω με γιαγιάδες, πράγμα που θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό για ένα παιδί, γιατί μαθαίνει να δίνει και να αγαπάει, να μην αδικεί και να νοιάζεται.

 

karatzoglouΤην έχουμε χάσει όλη αυτή την ανθρωπιά που περιγράφεις;
Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι και δυο άκρα στην κοινωνία μας. Όπως υπάρχουν ευαίσθητοι και μεγαλόκαρδοι άνθρωποι, έτσι υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα ο ρατσισμός και η αδικία γύρω μας. Κυρίως αυτή την εποχή που υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες, οι άνθρωποι βγάζουμε πιο έντονα τον κακό και καλό μας εαυτό. Όμως πιστεύω πολύ στον άνθρωπο και ελπίζω πως θα κυριαρχήσει το καλό.

 

Ποιος είναι πιο δύσκολος ρόλος: της τραγουδίστριας που πρέπει να παλέψει μόνη της να βρει τον δρόμο ή της μητέρας;
Ο συνδυασμός. Το καθένα ξεχωριστά μου φαίνεται πλέον πιο εφικτό. Όταν τραγουδούσα μόνο, ήταν πιο εύκολα όλα, όπως κι όταν γέννησα το μωρό και δε χρειαζόταν να δουλέψω. Ο συνδυασμός είναι δύσκολος κι έχει να κάνει με τον λιγοστό χρόνο. Θέλεις να είσαι και στα δύο, καμιά φορά νιώθεις ότι είσαι λίγος για το παιδί σου, επειδή λείπεις, ότι δεν του δίνεις τη σημασία που θα έπρεπε. Και συγχρόνως πρέπει να δώσεις όλο σου τον εαυτό και στα επαγγελματικά, γιατί αλλιώς δε θα προχωρήσεις.

 

Ποιος είναι ο στίχος με το αγαπημένο σου γύρισμα;
Το πρώτο που μου έρχεται τώρα και μου αρέσει να το λέω τον τελευταίο καιρό είναι το «Μη μιλάς, δεν είναι απαραίτητο», γιατί έχει ένα πολύ ωραίο γύρισμα στο «καλύτερα αν θες να περιμένεις». Γενικά έχω αγαπήσει πάρα πολύ τον Βαρδή τα τελευταία χρόνια. Από δικά μου, στην «Περηφάνια» έχει μία φράση που μου αρέσει πάρα πολύ να λέω, τη «δεν έχω περηφάνια».

 

Με τι κριτήρια επιλέγεις τα τραγούδια σου;
Θέλω πάντα να συγκινούμαι από τα τραγούδια που ερμηνεύω. Άλλοτε με συγκινεί η μουσική, άλλοτε ο στίχος. Πολλές φορές δε γράφονται και μαζί, για παράδειγμα στο «Όνειρο» έτυχε να ακούσω τη μελωδία από τον Γρηγόρη (Πετράκο) και να το δώσουμε για στίχο στον Νίκο Μωραΐτη. Όταν άκουσα την εισαγωγή από τον Γρηγόρη, που είναι και εκπληκτικός κιθαρίστας, ένιωσα κάτι οικείο μέσα μου… Όταν διάβασα και τους στίχους του Νίκου, είδα μέσα σε αυτούς τη ζωή μου και συγκινήθηκα…

 

karatzoglouΜπορεί να προχωρήσει η ζωή αν δεν κάνουμε όνειρα, κι ας μη γίνουν ποτέ πραγματικότητα;
Μπορεί να προχωρήσει συμβατικά. Δεν μπορώ να το φανταστώ, γιατί η δουλειά μου από μόνη της είναι ένα όνειρο. Γενικά έχω μάθει να ζω έτσι και προσπαθώ και στο παιδί μου να το περάσω. Διαβάζουμε συνέχεια παραμύθια και θέλω να μπορεί να ονειρεύεται και να φαντάζεται. Δε θέλω να της χαλάσω το όνειρο. Κάποια στιγμή θα χαλάσει, αλλά είναι ωραίο να το έχει μέσα της εφόδιο. Μέσα από το όνειρο και τη φαντασία, οι άνθρωποι πατάμε καλύτερα στα πόδια μας. Παίρνουμε δύναμη μέσα από αυτό. Βλέπω ανθρώπους γύρω μου χωρίς όνειρα και θλίβομαι. Τους βλέπω ότι δεν είναι ευτυχισμένοι, χωρίς να ξέρουν το γιατί. Αυτό είναι άδικο και κρίμα. Το να είναι κάποιος ρεαλιστής μπορεί να συνεπάγεται ότι είναι και πιο ανασφαλής, ενώ το όνειρο, η φαντασία και η δημιουργία είναι ένα μεγάλο εφόδιο για τη ζωή. Είναι άμυνα.

 

Συμμετέχεις σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό εκρηκτικών ηθοποιών και τραγουδιστών σε μία παράσταση! Τι θα δούμε στο «Καμαρώστε τους»;
Είναι εκρηκτικοί σε επικίνδυνο βαθμό! (Γέλια) Θα είναι ένα πρόγραμμα που θα τα έχει όλα. Δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, γιατί από τη μία είναι ο πολύ ταλαντούχος Λάκης Παπαδόπουλος με τα εξαιρετικά τραγούδια που έχει γράψει, με ένα πιο ροκ ύφος, από την άλλη είναι ο Δημήτρης Μπάσης, καθαρά λαϊκός τραγουδιστής, στη μέση είναι ο Γιάννης Ζουγανέλης, γιατί μπορεί να τα κάνει όλα κι έχει και αυτήν τη θεατρική παιδεία που τα κάνει όλα διαφορετικά. Η Σοφία Κουρτίδου με τη φρεσκάδα και το γέλιο της, όπως και οι δυο μας ηθοποιοί, ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και η Σοφία Πρυόβολου, δίνουν το δικό τους στίγμα στην παράσταση. Νομίζω ότι ο κόσμος που θα έρθει θα διασκεδάσει πολύ και σίγουρα θα φύγει με ένα χαμόγελο!

 

karatzoglou7

 

Πότε θα μπορούμε να σας καμαρώσουμε;
Ξεκινάμε 12/12 και οι παραστάσεις θα είναι Σάββατα και Κυριακές μεσημέρι.

 

Και πότε να περιμένουμε τον δίσκο;karatzoglou
Αρχές Φεβρουαρίου με το καλό θα κυκλοφορήσει από τη feelgood. Είναι ο πρώτος μου δίσκος, που θα περιλαμβάνει τραγούδια που έχουν παιχτεί στο ραδιόφωνο, όπως την «Περηφάνια», το «Όνειρο», το «Θα γυρίσω σε μένα» και το ντουέτο που έχουμε
κάνει με τον Χρήστο Θηβαίο, τα οποία δεν έχουν υπάρξει ποτέ σε δίσκο. Μου έχουν γράψει μουσική ο Παντελής Θαλασσινός, ο Βαγγέλης Μαχαίρας, ο Γρηγόρης Πετράκος, ο Μπάμπης Βαρθακούρης, ο Γιάννης Σαββιδάκης κι ο Νίκος Μερτζάνος. Στίχους έχει γράψει σε αρκετά ο Νίκος Μωραΐτης, η Σάννυ Μπαλτζή, ο Σταύρος Σταύρου, ο Μπάμπης Βαρθακούρης και η Μαρία Μουγιακάκου. Ενορχήστρωση έχει κάνει ο Νίκος
Καλαντζάκος και ο Βαγγέλης Μαχαίρας.

 

Μπορούμε να σε δούμε κάπου πριν ξεκινήσει το «Καμαρώστε τους»;
Θα είμαι στη βραδιά του Μέντα 88 fm την Πέμπτη 3/12 στον Σταυρό του Νότου+ και το Σάββατο 5/12 θα έχω τη χαρά να βρεθώ ξανά στο Bookabar, σε αυτόν τον αγαπημένο μου χώρο.

 

 

 

Συνέντευξη: Β. Αναγνωστοπούλου, Σ. Κοζανίδου | Φωτογραφίες: Αλίκη Γιαννικοπούλου/Tech Matrix
*Ευχαριστούμε τον Αντώνη Θυσιάδη και το Bookabar για τη φιλοξενία.

Submit a Comment