Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image
Scroll to top

Top

No Comments

“Την ίδια στιγμή να ζούμε” Ελευθερία Αρβανιτάκη feat ΤΑΚΙΜ

“Την ίδια στιγμή να ζούμε” Ελευθερία Αρβανιτάκη feat ΤΑΚΙΜ

Music Review

Στα χρόνια που η δισκογραφία ακόμα και για τα μεγαλύτερα ονόματα έχει γίνει πια είδος υπό εξαφάνιση, πόσο όμορφο και αισιόδοξο είναι να βλέπεις τους ανθρώπους να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να εργάζονται με έναν κοινό στόχο, με ένα κοινό όραμα και ένα κοινό κίνητρο, την ατόφια αγάπη για την τέχνη της μουσικής. 

Ο λόγος για το νέο τραγούδι της Ελευθερίας Αρβανιτάκη “Την ίδια στιγμή να ζούμε” σε στίχους της Λήδας Ρουμάνη και μουσική του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη. Μελωδία γλυκιά, που θυμίζει Κυριακάτικη γιορτή στο σπίτι με φίλους. Την ενορχήστρωση υπογράφουν οι ΤΑΚΙΜ. Μουσικά όργανα που αγκαλιάζουν την πολιτιστική μας παράδοσης θυμίζοντας μας, ότι ακόμα και σήμερα κάποιος μπορεί να αναζητήσει την αρχή του νήματος του προσδιορισμού της ταυτότητάς μας, σε μουσικές δημιουργίες όχι μόνο παλιές και αγαπημένες αλλά και σε δημιουργίες του σήμερα. Με βασικό συστατικό το ταλέντο, την αληθινή αγάπη για τη μουσική, σε συνδυασμό με τις προσλαμβάνουσες των δεδομένων του σήμερα σε μια απόδοση που το αποτέλεσμά του αγγίζει και αφορά καθολικά κάθε είδους ακροατή.

Η Ελευθερία Αρβανιτάκη δύο χρόνια μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ «9+1 Ιστορίες» επιστρέφει σε νέα δισκογραφική στέγη και με δικό της label. Η συνεργασία της με την PANIK Entertainment Group εγκαινιάζεται αυτόν τον Σεπτέμβριο, με αυτό το ολοκαίνουριο τραγούδι που κυκλοφορεί στο προσωπικό της label με τίτλο rEAct. Μια συνεργασία που μας εξέπληξε με μεγάλη χαρά. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη, διαχρονική αξία συνώνυμο του κλασικού εδώ και χρόνια για τη μουσική, συνεργάζεται για πρώτη φορά με μια ομάδα ανθρώπων με τους οποίους ταίριαξε σαν κομμάτια από παζλ με βάση το αποτέλεσμα που θυμίζει δουλειά μιας ομάδας, που συνεργάζεται και είναι μαζί για χρόνια. 

Οι στίχοι της Λήδας Ρουμάνη είναι τόσο απλοί, ανεπιτήδευτοι και βαθιά τρυφεροί που και ερωτευμένος να μην είσαι αυτή την εποχή, σου έρχεται σαν από φυσικού να βγεις στο δρόμο και να ερωτευτείς. Είναι τα λογάκια αυτά που ακουμπάνε τη ψυχούλα μας και ό,τι και να έχουμε, μας κάνουν να χαμογελάμε γλυκά μισοκλείνοντας τα μάτια με νοσταλγία και αγάπη. 

Συνολικά, βάλτε το στο repeat και αφήστε το να παίζει…” Ακούστε το εδώ.

Κείμενο: Βίκυ Αναγνωστοπούλου

 

Στίχοι:

Με γυρεύεις, μου φωνάζεις

Σα γελάς Θεός μου μοιάζεις

Με χορεύεις, δε σ’ αφήνω

με μεθάς κι εγώ σε πίνω

Ρεφραίν:

Αααα, να κοιμηθείς κι εσύ

την ίδια σκηνή να δούμε

Αααα, ν’ αρχίσει το πρωί

την ίδια στιγμή να ζούμε

 

Στων ματιών σου τις κρυψώνες

δώσ’ μου ήλιο και χειμώνες

Δώσ’ μου ήλιο, φώτισέ με

τα σκοτάδια μη σου φταίνε

 

Ρεφραιν:

Αααα, να κοιμηθείς κι εσύ

την ίδια σκηνή να δούμε

Αααα, ν’ αρχίσει το πρωί

την ίδια στιγμή να ζούμε

 

Σύνορο εσύ δικό μου

πιο μακριά δεν έχει φως μου

Με κοιτάζεις και τα χάνω

αχ, να σ’ είχα παραπάνω

 

 

Submit a Comment